جواد اسدیان

سایه هایی که تا به لاهوت قد برمی کشند

می ربایند مرا از من     در شب

وَ من می جویم    

                 می جویم    

وَ می خوانم مرا

با واژگانی تاول زده وُ تار    

                              در دهانی تاریک…