پاول سلان  Paul Celan

                                                                  برگردان:   جواد اسدیان

سنگ.

آن سنگ، که در هوا دنبالش می کنم.

چشم تو، چنان کور که سنگ.

ما

دست بودیم،

ظلمات را خالی کردیم،

واژه ای  که از تابستان فراز آمد،

یافتیم:

گل.

گل ـ کورواژه ای.

چشم تو و چشم من:

در تلاشند

برای آب.

رویش.

جداره، دلادل

بدانسو ورق می خورد.

چونان این، واژه ای هنوز، و چکش ها

تاب می خورند در فضا.