جواد اسدیان

در کوچه ای خلوت

زیر نور سردِ مهتابی

مردی سرما زده و     سودایی 

                                                                                         جواد اسدیان

قطره ای

چکیده از چشمِ ماه

انجمادِ خون در همیشه

وَ سایه ‌ای در دوردست

 که در پردۀ

             دیگری است

دیگری است

                                                                                          جواد اسدیان

خلوتِ خوبِ کلمه

بالای برج بلندِ شعر

بالا و دور

مثل دل زمان

              در تپش گذر

زمان

که یعنی

        لطف آینه ‌ای

                      برهنه در دل آفتاب

خلوتِ صبحی

لبالب از سکوت

                                                                                          جواد اسدیان

چاله ای زیر باران

وَ تصویر دهانی خالی وُ خاموش

که تاب می خورد

در سراب وُ

             آب