جواد اسدیان

                                                       یاد جوانانی که جهل و جنون اسلامی، بر دارشان کرده است.

جلاد را

نقابش     زنده در گور می کند

عبوس     از هول رستاخیزِ کین

طناب     تراز می شود

بر گردن آنکس که شوق آری و شادی در نگاهش می موجد

در فضا

می چرخد     جان این پرسش

کدام است

کیست

که در سیلابِ نفرت     زنده مرده است

اکنون

      در کنار دار

                                                                                                                  جواد اسدیان

پیمان     شکسته در لبادۀ یقین

عِقال و

       دشنه‌ ای در آستین