جواد اسدیان

آن دیگرترین گفت:

" باشد که تو را به دوستی برگزینند! هشدار اما که دشمن را تو خود برگزینی!"

                                                                                         جواد اسدیان

ستاره های روشن برف

بر زمینۀ سربی آسمان

و زمین

خاطره ای پوشیده در دیبای بخت

                                                                                                              جواد اسدیان

1

صندلی خالی مانده ست

شمع در هوای پندار می سوزد

و در یلدای شک

بر و بارِ رؤیا می خشکد

                            می افتد

                                    بر خاکِ استنباط

2

در سِکنجِ تردید     

اختصاری از موهومِ

                       تار بسته است

و زبان بر زخم کهنۀ خویش می کشد

      در تاریکی کمین و انتظار

تابی و

      طناب