| تبليغات | X |
 |
 |
|
| جواد اسدیان |
|
جواد اسدیان
با تو سخن گفتم سرودم کوری بودی و کری دیدمت فرتوری در آینه بودم |
|
+ نوشته شده در
جمعه سی ام آذر 1386ساعت 16:40 توسط جواد اسدیان |
|
|
جواد اسدیان با س. م. بـیــــا ســـاقـیـــا تــا جـــوانـی کنیـم بــه چـنگ و بــه نـی شادمانی کنیـم تــو هــستــی کـه نـــور شبانِ شبـی در ایــن تـیـــــرگی مـهـربـان شبـی تــو بیــدار هـوشی در ایـن حال بـد مـگـر نــوشِ جـامـت بـه کامم رسد مــن اینـک ز بـاقـی بــه بیـزاری ام تــن آتـشیـنـی بــــــــه بــیــمـاری ام تـــویـــی شادی می بــه شـورم بـبـر بجـز شــور مـستــی نـدارم بـــه سر بـیـــــا تــا کـــــه عـیـش عیـانی کنیم بــــه بــــاده رُخــــان ارغـوانی کنیم بـــــده ســـاقی آن ســـاغــر آتـشیـن کــه آتش زنـــم خـرمـن هر چه دین بـــــــده تا بـگــــویم به بانــگِ بلـنـد بــــه آییـــــن بیـــگانـــه هستم به بند بــــــده تـا ز مــزدک بــه یاد آورم نـــشــــانـی ز فـــّر و ز داد آورم رود آنـچــه اکنـون به دست مـن است که گردون پشیزی به شصت من است بیـــا سـاقــیـــا هــمــزبــانــی کـنیـم بــــه داد و دهــش زنــدگـانی کـنیـم مـرانوش مستی هـم اکنون بس است که بر تـخت جـم دولت کرکس است ز مــزدا و مــانـی نــه یـادی بـه یاد به تـوس و به رستم همه چون شغاد ز پــویـش فــرومانـــده پـوینده پای ز مختاری ار نیسـت نامی بـه جای در آغــوش لالــــه کـُلاله شـکـست بـــــه دامـــان دل داغ لالـه نشسـت بـیـــا تـــا کــه آتش فـروزان کنیـم هـمــــه یــاد گـــردان ایـران کـنیم بیـــــــا تــا زخــیـــــام یــاد آوریـم بـــه حـافـــظ دل تنــگ شـاد آوریم بـیــــا ساقـیــــا با هـــزاران سـرود به چنگ ورباب و به تار و به عود زگـاهـان ســرودی دگــر سـاز کـن بـــه دیـــن بـهــی نـغـمـه آغاز کـن بـه رؤیـای خــود نقش آرش بکـش بـُـنِ دیــنِ تـــازی بـــه آتـش بکـش زکـیش عرب رود خون شد روان نه یادی ز مهـر و نه از وی نشان که نابخردی با خرد هـمـسر است خــردپیشه ایـنک خـرافــه پرست چــنین رفـته بـر روز ایـرانـزمین چو سهراب زخمی ز بیداد و کین نگـونسار افـتـاده بــــر خاک شــد به تـیغ خودی گـرده اش چاک شد بـیا سـاقـیـا گــریـــه خـنـــدم ببیـن نــمــــــود دل دردمـــنــــدم بـبیـن به شادی در خــــرمـــی بــاز کن به رود و به دف پرده ای سازکن بـــــده ســاغـری تا بـهـاری کـنیم بـــه شــادیِ می مـیگسـاری کـنیم بـه جامـه درانی ببــــر هوش من مـنِ مــن بیـــــاور به آغـوش من تویی ساقیـا لـوح محـفــوظ جــان پسیـنه سـخـن خود چه دارد نهان |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386ساعت 16:2 توسط جواد اسدیان |
|
|
جواد اسدیان عقربی در مرز تأویل و برزخ و من در احتظار طولانی استفهام آری شب است امتدادِ شباهت
|
|
+ نوشته شده در
شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 11:31 توسط جواد اسدیان |
|
|
آنا آخماتوا Anna Achmatowa برگردان: جواد اسدیان " مادر، برایم گریه مکن، در گور هستم من." 1 فرشتگان همسرا ساعت اعلی را ستودند، و آسمان ها تا نهایت گشوده شدند در آتش، به پدر او خطاب کرد: " تو ترکم چرا گفتی! " به مادر اما – " آه، به خاطرم گریه مکن." 2 ماگدالِنا می لرزید و می گریید، دانش آموز محبوب سنگواره ای گشته بود، اما به آنجایی که در سکوت ایستاده بود مادر، هیچکس را یارای آن نبود که بنگرد. 1943 - 1940
|
|
+ نوشته شده در
شنبه دهم آذر 1386ساعت 18:1 توسط جواد اسدیان |
|
|
جواد اسدیان
حافظ، راه نرم خرد است به سوی مطلوب؛ مانند آبی که آرام و رام و بهاری به جانب غایت می رود. بزرگمرد بی تای بلخ، مولانا؛ بی تابی و غلیان اندیشه ست به سوی اقیانوس کمال.
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 18:26 توسط جواد اسدیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
جواد اسدیان
|
| پیوندها |
|
در سوگ آبی ی آب ها سهراب مختاری نیماد نیماد |
|
RSS
|